آزادباش

جدیدترین چیزی که در خودم از دست دادم و دلیلشو نمیدونم گیر دادن به خودمه. دیگه بعد تماس تلفنی احساس نمیکنم حرف بدی زدم. تو مهمونی احساس نمیکنم کار بدی کردم. اگر تعارفی نمی کنم اگر ابراز علاقه ای نمی کنم اگر نمیگم به فلانی هم سلام برسون احساس دلسوزی نمی کنم اگر کمک نمی کنم هیچ چیز بدی هم به خودم نمیگویم، هیچ! احساس میکنم اگر قرار است قضاوت شوم سر آشغالی که هستم قضاوت شم بهتره تا سر درست بازی نکردن نقشی که به آن از سر آداب وارد میشوم. خلاصه حتی الآن هم پس از این چند خط باز هم خودتان باید بفهمید‌ چه می گویم. یک جورهایی از یک برنده/بازنده به یک کارآموز عملی که هیچ کی به هیچ جاییش نیست اما میخواهد بفهمد چه جوری همه مثل هم هستیم و دوست داشتنی، تبدیل شده ام. و دیگر  هر گندی این وسط به بار بیاید صورت قبلی را ندارد. پاک دلیلش را نمی دانم اما این لطافت درونم که شاید فکر کنید ضمختی درونم است از من محافظت می کند و بهترین چیز است‌ و من میخواهم حجمش را محکم بین دو دست و بدنم نگه دارم و به رشدش کمک کنم..

۰
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
About me
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان